गरीबी, बेरोजगारी र शिक्षाको अभावको फाइदा उठाउँदै बालबालिकालाई प्रलोभनमा पारेर भारत लैजाने घटनाहरू दोहोरिइरहेका बेला हुम्लाबाट भारत लैजाँदै गरिएका २५ जना बालबालिकाको उद्धार गरिएको छ।
अभिभावकसँग नभई अपरिचित व्यक्तिसँग भारत जान लागेको अवस्थामा उनीहरूलाई नेपाल–भारत सीमा क्षेत्रबाट उद्धार गरिएको हो।
तिब्बती भाषा अध्ययनका लागि भारतको देहरादुन लैजाँदै गरिएका हुम्लाको सिमकोट गाउँपालिका–८, स्याँडा गाउँका बालबालिकालाई बिहीबार बिहान कञ्चनपुरको बनबासा नाकास्थित जाँच चौकीबाट उद्धार गरिएको प्रहरी नायब उपरीक्षक शंकर खड्काले जानकारी दिनुभयो।
उहाँका अनुसार नेपालबाट भारत प्रवेश गरिसकेपछि शंकास्पद अवस्थामा रहेका बालबालिकालाई भारतीय सीमा सुरक्षाकर्मीले सोधपुछ गरेका थिए। त्यसपछि उनीहरूलाई रोकेर नेपाल प्रहरीको जिम्मा लगाइएको हो।
हाल ती बालबालिकालाई जिल्ला प्रहरी कार्यालय कञ्चनपुरमा राखिएको छ। उद्धार गरिएका २५ जनामध्ये सबै बालबालिका १० वर्षभन्दा कम उमेरका रहेको प्रहरीले जनाएको छ।
प्रहरीको प्रारम्भिक अनुसन्धानअनुसार हुम्लाका पञ्चवीर बुढाले ती बालबालिकालाई कञ्चनपुरको गड्डाचौकी नाका हुँदै भारत लैजानुभएको थियो। बालबालिकालाई भारत लैजाने व्यक्तिविरुद्ध मानव बेचबिखन तथा ओसारपसारसम्बन्धी मुद्दा दर्ता गर्ने तयारी भइरहेको प्रहरीले जनाएको छ।
गरीबी र अशिक्षाको फाइदा उठाउँदै बालबालिका ओसारपसार
नेपालका दुर्गम तथा आर्थिक रूपमा विपन्न क्षेत्रका बालबालिका विभिन्न प्रलोभनमा परी भारत पुग्ने गरेका घटनाहरू यसअघि पनि सार्वजनिक हुँदै आएका छन्।
कतिपय अवस्थामा अभिभावकले नै राम्रो शिक्षा, रोजगारी वा उज्ज्वल भविष्यको आश्वासनमा दलालको विश्वास गर्दा बालबालिका जोखिमपूर्ण यात्रामा पर्ने गरेका छन्।
भारतका विभिन्न स्थानमा बालबालिकालाई सर्कस, मनोरञ्जन क्षेत्र तथा अन्य श्रममूलक काममा लगाउने उद्देश्यले ओसारपसार गर्ने गरिएको घटनामा यसअघि पनि कैयौँ बालबालिकाको उद्धार भइसकेको छ।
शिक्षा र अवसरको अभाव, परिवारको कमजोर आर्थिक अवस्था तथा जनचेतनाको कमीले बालबालिका तस्करीको जोखिम बढाउने गरेको छ।
यसपटक उद्धार गरिएका बालबालिकालाई तिब्बती भाषा अध्ययनका लागि देहरादुन लैजान लागिएको बताइए पनि उनीहरूलाई लैजानुको वास्तविक उद्देश्य र यसमा संलग्न व्यक्तिहरूको भूमिकाबारे अनुसन्धान आवश्यक देखिएको छ।
अध्ययनका नाममा बालबालिकालाई सीमापार लैजाँदा अभिभावकको सहमति, गन्तव्य संस्था, बसोबास र सुरक्षासम्बन्धी विवरणको यकिन गर्नु महत्त्वपूर्ण हुन्छ।
बालबालिकाको उद्धारपछि उनीहरूलाई सुरक्षित रूपमा परिवारमा पुनःस्थापना गर्नुका साथै घटनाको निष्पक्ष अनुसन्धान र सम्भावित सञ्जालको पहिचान आवश्यक छ।
त्यस्तै, दुर्गम क्षेत्रमा शिक्षा, रोजगारी र जनचेतनाका कार्यक्रम विस्तार गर्दै बालबालिकालाई प्रलोभनमा पारेर सीमापार लैजाने प्रवृत्ति रोक्न सम्बन्धित निकायले प्रभावकारी कदम चाल्नुपर्ने देखिन्छ।
प्रतिक्रिया राख्नुहोस्